Slaan oor na inhoud

13. 'n Kykie na die Natuur – Die Rol van Kieme in Siekte

Ek sien gereeld oorinfeksies by my pasiënte. Daar is 'n bakterie wat in baie ontsteekte ore voorkom. Hierdie bakterie vermeerder omdat uitermatige granulasieweefsel (of trotse vlees sonder vel) op die wond in die oordrom of in die oorkanaal groei. Die rede hiervoor is dat die bakterie bly floreer en vermeerder solank as wat die nodige voedingstowwe daar is.

Waar moet behandeling begin? Moet ons die kiem beveg of die inflammasie behandel? In die mediese beroep volg ons beide benaderings. Gewoonlik word 'n antibiotika met kortikosteroïede gekombineer om die kiem en inflammasie gelyktydig te verminder. As die oorsaak van die inflammasie egter nie aangespreek word nie, werk hierdie medikasie slegs tydelik en soms glad nie. Ek het dit in vele gevalle waargeneem.

Geval 12

'n Pasiënt in sy 60's het behandeling gekry vir ernstige inflammasie van sy regter oordrom. Ek het die gewone medikasie gebruik om die inflammasie te stop. Tog het die inflammasie net vererger en nie met die behandeling verbeter nie. Ek het dus met die man oor sy lewensomstandighede gepraat. Hy was in 'n ernstige konflik situasie gewikkel wat eers oor drie weke in die hof aangehoor sou word. Niks het hom gehelp totdat die hofverhoor verby was nie. Toe, met die behandeling, het die inflammasie verdwyn, en die kiem het opgehou vermeerder (kieme kan nie doodgemaak word nie, net verminder word; hulle bly altyd in 'n onaktiewe vorm teenwoordig). Wat het die pasiënt gesond gemaak, die behandeling of die verandering in sy denke?

Bakterieë kan slegs iets produseer as hulle kos het – en die liggaam moet hulle van hierdie kos voorsien. Daarom is bakterieë 'n gevolg van inflammasie en nie die oorsaak daarvan nie. 'n Bakteriële infeksie kan ook skade veroorsaak deur die gifstowwe wat dit produseer, maar altyd as 'n sekondêre faktor en nie as 'n veroorsakende faktor nie.

Gevolglik word patologiese kiemgroei altyd voorafgegaan deur inflammasie in die liggaam, beide in bakterieë en swamme. Daarom kan ek 'n antibiotika gebruik as die kiem skadelik vir die liggaam is deur die gifstowwe wat dit produseer. Helaas, dit genees nie die inflammasie nie, want dit spreek nie die oorsaak aan nie. Ek moet aan die pasiënt verduidelik waar hul siekte vandaan kom. Sodra die inflammasie bedaar, verdwyn die kiem se aktiwiteit ook.

Kieme kan slegs groei waar die liggaam hulle die ruimte en voedsel toelaat. Kieme kan te eniger tyd geaktiveer word. Slegs die gasheer bepaal wanneer die kiem voedsel toelaat en wanneer nie. Slegs op hierdie manier word 'n virus deur die liggaam geproduseer en as 'n inflammatoriese faktor gebruik.

Geval 13

'n Pasiënt, ongeveer 60 jaar oud, het na die praktyk gekom met eensydige gordelroos aan die regterkant. Met gordelroos vorm blase in die vel langs die senuwee. Voordat hierdie blase verskyn, voel jy pyn vir ongeveer drie dae sonder om enigiets te sien. Wanneer die blase verskyn, kan jy verklaar: Dis 'n virus. Waar kom hierdie virus vandaan? Wie produseer dit? Hoekom, en hoekom net in hierdie deel van die liggaam? Wie beheer die ligging daarvan?

Ek het met die pasiënt gepraat oor die twee kante van die liggaam, die onderling gekoppelde hemisfere van die brein, en die erfenis van vader en moeder. Waar daar ontevredenheid en konflik in die verhouding is, manifesteer die siekte ook. Dikwels is dit moeilik vir pasiënte om te verstaan wanneer ek aan hulle verduidelik dat die siekte uit hul gedagtes voortspruit. Terloops, stres is ook bekend as 'n sneller vir gordelroos in konvensionele medisyne.

Uit my konsultasies weet ek dat die kant van die liggaam met die dominante hand die kant van die liggaam is wat beïnvloed word deur die verhouding met die moeder of lewensmaat. Ek het dus aan die vrou verduidelik dat haar siekte veroorsaak is deur denke in die linker breinhemisfeer en dat dit beslis iets negatiefs was.

Dit moes 'n persoonlike verlies gewees het, iets waarmee sy nie saamgestem het nie, wat die skade aan haar liggaam veroorsaak het. Die liggaam kan nie lieg nie.

Sy het gepraat oor die vakansie wat sy pas gehad het, alles was wonderlik, daar was geen argumente nie. Haar moeder is vyf jaar gelede oorlede. Toe ek oor die datum van haar dood vra, het dit ooreengestem met haar vakansie datums, en die eerste blase het die dag daarna verskyn. Die pasiënt het toe verduidelik dat sy haar moeder onthou het en oor haar getreur het terwyl sy op vakansie was.

Rou is 'n pynlike en gevaarlike gedagte, want dit maak jou siek. Rou bewys dat jy steeds iets van die ander persoon wil hê. Alhoewel daardie persoon oorlede is en nie meer hier is nie. As jy bloot aan die oorledene sou dink sonder om dit as 'n groot verlies te ervaar, sou die liggaam nie 'n virus op bevel van jou gedagtes produseer nie. In werklikheid voel almal egter bo alles jammer vir hulself omdat hulle nie meer hul ma of 'n ander persoon het nie. Dit is hoekom mense sleg voel en hulself as slagoffers sien by die dood van hul geliefdes. Met hierdie soort denke kan jy nie die gebeurtenis behoorlik verwerk nie, en dit veroorsaak siekte. Jou “valse” denke as die werklike oorsaak maak die betrokkenheid van mikroörganismes irrelevant. Dit speel wel 'n rol in behandeling, maar nie in die uitskakeling van die oorsaak nie.

Daar is fundamentele verhoudings in die natuur wat nie verander kan word nie. Volgens hierdie teorie beheer 'n makro-organisme sonder uitsondering altyd 'n mikro-organisme. Die teenoorgestelde word egter geleer. Daarom moet die natuur, met sy voor-die-hand-liggende prosesse, as die standaard geneem word, nie die stellings van sogenaamde kenners nie. Kieme wat floreer op verrotting, is byvoorbeeld altyd en oral teenwoordig. Blykbaar hang dit nie van die kieme af wanneer 'n appel vrot nie – terwyl dit nog aan die boom is of na die oes nie – en die kieme kan dit dan "verteer".

Hoër organismes beheer altyd laer lewensvorme. As dit anders was, sou daar glad nie hoër organismes kon wees nie, en dus ook geen mense nie. Ons het meer kieme in ons ingewande en op ons vel as selle in ons hele liggaam. Gegewe hul aantal, behoort hulle ons maklik te kan "verslind". Hulle kan egter natuurlik nie, en doen dit nie, want hulle leef langs ons.

Opsommend: Kieme, of dit nou virusse, bakterieë of swamme is, kan nie die werklike oorsaak van ons siektes wees nie. Die gees, wat superieur is aan materie, beheer die liggaam, insluitend die invloed van kieme. Daarom is dit van kardinale belang dat ons 'n presiese begrip het van die struktuur en funksie van mense, sowel as hul behoeftes.