14. ወዲ ሰብ ኣብ ምንጪ ፍቕሪ ዘለዎ ጽግዕተኛነት

ወዲ ሰብ ብሰንኪ እቲ ‘ኣነ ኣምላኽ እየ’ ዝብል ኣብ መንፈሱ ዘሎ ስሕተት፡ ንርእሱ ከም ብመንፈስ ናጻ ዝኾነ ፍጡር ገይሩ እዩ ዝርእያ። ስለዚ፡ ነቲ ንርእሱ ካብ ምንጪ ፍቕሪ (ወይ ካብ ምንጪ ሓበሬታ) ናጻ ከም ዝኾነ ገይሩ ንዝሓስብ ሰብ፡ እቲ ጽግዕተኛነቱ ክትገልጸሉ ቀሊል ኣይኮነን። ይኹን እምበር፡ ኣብ ውሽጢ ወዲ ሰብ ዝካየድ ዝኾነ መስርሕ፡ ሓበሬታ ብምቕባል ከም ዝጅምር ዝኽሕድ የለን። እቲ ሓበሬታ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ይምጻእ — ብምርኣይ፡ ብምስማዕ፡ ብሽታ፡ ብምስታይ ወይ ብምትንካፍ — ቅድሚ ምቕባሉ ግን ብመስርሕ ‘ግምገማ’ ክሓልፍ ኣለዎ። እዚ ብኸመይ ከም ዝዓይይ ድማ ኣቐዲምና ብሓፈሻ ርኢናዮ ኣለና። ሕጂ ግን ነዚ መስርሕ እዚ ብዝያዳ ዝርዝር ብዘለዎ መገዲ ክንገልጾ ኢና።

ኣብ ካናዳ ዝነብር ሓደ ንእሽቶ ወዲ፡ ብዛዕባ መንፈስ ወዲ ሰብ ዝሃብክዎ ስልጠና ምስ ሰምዐ ንኣዲኡ ከምዚ በላ፦ ‘ማማ፡ ሕጂ ልምምድ ፒያኖ ንኽገብር መንፈሰይ ክተገድድዮ ከም ዘይትኽእሊ ትፈልጢዶ፧’ ቆልዑ ዘደንቁ ፍጡራት እዮም። ነቲ ምትእስሳር ነገራት ብተፈጥሮኣዊ ስምዒቶም መብዛሕትኡ ግዜ ኣዝዮም ጽቡቕ ገይሮም እዮም ዝርድእዎ። እቲ ወዲ፡ ኣዲኡ ክተገድዶ ከም ዘይትክእል ይፈልጥ እዩ። ግናኸ እቲ ወዲ፡ ኣዲኡ ጸቕጢ ክትገብረሉ ከላ ስለምንታይ እዩ ልምምድ ፒያኖ ዝገብር፧ ምኽንያቱ መንፈሱ ኣብ ኣዲኡ ዝተጸግዐ ስለ ዝኾነ እዩ። መንፈስ ኩሉ ግዜ ብባዕሉ እኳ እንተ ተንቀሳቐሰ፡ ፈጺሙ ግን ‘ናጻ’ ኮይኑ ኣይዓይን እዩ። መንፈሳዊ ድሌታቱ ካብ ሓደ ምንጪ ክረክብ ኣለዎ። እቲ ወዲ ድማ ነዚ ካብ ኣዲኡ ስለ ዝረኽቦ፡ ዋላ እኳ እቲ ነገር ምሉእ ብምሉእ እንተ ዘይተሰማምዓሉ፡ ይእዘዛ እዩ።

ካልእ: መንፈስ ወዲ ሰብ ‘ጽግዕተኛ’ ምዃኑ ዘርእይ መረጋገጺ ድማ፡ ሓደ ሰብ ብባዕሉ ክገብሮ ዘይደሊ ነገር፡ ብመንገዲ ‘ሽልማት’ ወይ ‘ ብመጠንቀቕታ ከምኡውን ብመቕጻዕቲ’ ክገብሮ ምኽኣሉ እዩ። እዚ ድማ ኣብ ስራሕ ቦታይ ብተደጋጋሚ ዝዕዘቦ ነገር እዩ። እቲ ቆልዓ ተቐሚጡ ኣፉ ክኸፍት ኣይደልይን፤ ኣዲኡ ድማ ‘በጃኻ፡ ኣፍካ ክፈት’ እናበለት ትልምኖ። መብዛሕትኡ ግዜ እቲ ቆልዓ ኣፉ ብዝያዳ እዩ ዝጸቕጦ። ኣዲኡ ግን ‘ድሕሪ ሕጂ ትፈትዎ አይስክሬም ክዕድገልካ እየ’ ምስ ዝበለቶ፡ እቲ ቆልዓ ኣፉ ይኸፍት፤ ምኽንያቱ መንፈስ እቲ ቆልዓ በቲ ‘ሽልማት’ ስለ ዝተሰማምዐ እዩ።

ግናኸ፡ ሓደ እዋን መንፈስ እቲ ቆልዓ በቲ ኣዲኡ እተቕርበሉ ነገራት ክዓግብ ኣይክእልን እዩ፤ ሽዑ ድማ ዝኾነ ተስፋታት ይኹን መጠንቀቕታታት ትርጉም ኣይህልዎምን። ሽዑ እቲ ቆልዓ ንኣዲኡ ምንም ግምት ከይሃበ፡ ዝደለዮ ጥራይ ይገብር።

ብዛዕባ መንፈስ ሰለስተ ወሰንቲ ነጥብታት ድሮ ረኺብና ኣለና፦

1. መንፈስ ዕጹው ስርዓት እዩ፤ ካብ ወጻኢ ክእዘዝ (ቁጽጽር ክግበረሉ) ኣይክእልን። መንፈስ ካብ ወጻኢ ጽልዋ ክበጽሖ ይኽእል እዩ፤ ግናኸ ነቲ ጽልዋ ክቕበሎ ድዩ ወይስ ኣይፋል ክብሎ ባዕሉ ጥራይ እዩ ዝውስን።
2. መንፈስ ንርእሱ ባዕሉ ጥራይ እዩ ክመርሕ ዝኽእል፤ ነዚ ድማ ካብ ውሽጢ ናብ ወጻኢ እዩ ዝገብሮ።
3. መንፈስ ኩሉ ግዜ ንጡፍ እዩ፤ ኣብ መንፈስ ‘ትህኪት’ ወይ ‘ዝንጉዕነት’ ዝበሃል ነገር የለን።

መንፈስ ብድሌታቱ ስለ ዝምራሕ፡ እቲ ካብ ወጻኢ ዝቐርብ ሓበሬታ ምስ ድሌቱ ክሰማማዕ ኣለዎ። ማለት፡ ሓበሬታ ተቐባልነት ክረክብ (ክእመን) እንተ ኾይኑ፡ ከም ‘ሓቂ’ ተባሂሉ ክግመገም ኣለዎ። መንፈስ ሓቂ ጥራይ፡ ወይ ድማ እቲ ንሱ ‘ሓቂ እዩ’ ኢሉ ዝኣምነሉ ነገር ጥራይ እዩ ክቕበል ዝኽእል። ስለዚ፡ ዝኾነ ሓበሬታ ቅድሚ ምቕባሉ ክምርምሮ ግድን እዩ።

እሞ መንፈስ ሓደ ሓበሬታ ሓቂ ምዃኑን ምስ ድሌቱ ዝኸይድ ምዃኑን ብምንታይ ይምርምር፧ ዝኾነ ገምጋም፡ መምዘኒ የድልዮ እዩ። እዚ መምዘኒ እዚ ‘ጭቡጥ’ — ማለት ፍጹምን ርጉጽን — ክኸውን ይኽእል፤ ወይ ድማ ‘ውልቃዊ’ ኮይኑ ዘይርጉጽ ክኸውን ይኽእል እዩ። ብዝኾነ ይኹን መገዲ፡ እቲ ንመዝነሉ መምዘኒ ዓቢ ግደ ኣለዎ። (ብዛዕባ ፍልልይ ጭቡጥን ውልቃዊን መምዘኒታት ኣብ ምዕራፍ 2 ርኢናዮ ነይርና)።

እቲ መርመራ ‘እዚ ሓበሬታ ሓቂ እዩ’ ዝብል ውጽኢት እንተ ኣምጺኡ፡ እቲ ሓበሬታ ይእመን። በዚ መገዲ እዚ ድማ ኣብ መንጎ ‘ምእማንን’ ‘ምቕባልን’ ምትእስሳር ይፍጠር። ዝኾነ ሓበሬታ ብባዕሉ ስለ ዘይፍጠር፡ መንፈስ ብተመሳሳሊ ነቲ ምንጪ ናይቲ ሓበሬታ ይኣምኖ። ሓደ መንፈስ — ከም ውልቀ-ሰብ ክውሰድ ዘለዎ — ክተኣማመን እንተ ኾይኑ፡ እቲ ዝወስደሉ ምንጪ እውን መንፈስ ክህልዎ ኣለዎ። ስለዚ ካብ ካልኦት ሰባት — ወይ እውን ካብ እንስሳታት — ጥራይ እዩ ክወስድ ዝኽእል። ፍቕሪ ካብ ኦም ወይ ካብ ኬሚካላዊ ባእታታት ክርከብ ኣይክእልን እዩ። ንሓበሬታ ‘እምነት’ ትህቦ፡ ንውልቀ-ሰብ ድማ ‘ምትእምማን’ ትህቦ። ንሓደ ክኢላ ሰሚዕካ ምስ እትሰማማዕ፡ ነቲ ክኢላ ትኣምኖ፡ ነቲ ሓበሬታኡ ድማ ትቕበሎ ኣለኻ ማለት እዩ። እዚ ምግባርካ ጥበባዊ ድዩ ኣይኮነን ግን ካልእ ሕቶ እዩ።

ሓንሳብ ሓበሬታ ምስ ተቐበልና፡ እቲ ዝቕጽል መስርሕ ብቕልጡፍን ብዝተሰርዐ መገድን ይካየድ። እቲ መንፈስ ዝወሰኖ ውሳነ፡ ኣብ ቅርፊት ሓንጎል ኤሌክትሪካዊ ዋሕዚ ይፈጥር፤ ንሱ ድማ ብልክዕ ናብ ኣካል ይለኣኽ። ኣካል ድማ ብመሰረት እቲ ዝመጾ ትእዛዝ ምላሽ ክህብ ግድን እዩ። ብተወሳኺ ድማ፡ መንፈስ ድሌታት ኣካል (ምግቢ ወዘተ) ከማልእ ይግብኦ። መንፈስ ነዚ እንተ ዘይገይርዎ እሞ ድሌታት ኣካል ንጐኒ እንተ ገዲፍዎ፡ እቲ ኣካል ኣብ ሓጺር ግዜ ክመውት እዩ።

ወዲ ሰብ ዕላማ ፍጥረቱ ክመልእ ዝኽእል ኣብቲ ‘መውጽኢ’ ጥራይ እዩ። ብቕኑዕ መንነት እንተ ዝነብር፡ ወዲ ሰብ ናጻ ፍጡር ምኾነ ነይሩ። ጽግዕተኛ እኳ እንተ ኾነ፡ ኩሉ ግዜ ግን ናጻ ምሃለወ። ግናኸ ኣብቲ ‘መእተዊ’ መንፈስና፡ ኣብቲ መንነትና፡ እታ ‘ኣነ ኣምላኽ እየ’ እትብል ሓሶት ኣላ። እዛ ሓሶት እዚኣ፡ እንተዘየለሊናያን ዘየርሒቕናያን ክሳብ ሞት ትስዕበና እያ። እዛ ብዛዕባ ርእስና እትነግረና ሓሶት፡ ‘ንሕና ባዕልና ምንጪ ፍቕሪ ኢና’ ኢላ ተዐሽወና። በዚ ምኽንያት ድማ እቲ ምስቲ ናይ ሓቂ ምንጪ ፍቕሪ ዘሎና ምትእስሳር ይበላሾ፤ ከም ብሓድሽ ክንጽጋዕ እውን ይጽግመና። እቲ ‘ሕጊ ምርኮሳ’ ዋላ እኳ ዝቕጽል እንተ ኾነ፡ ካብ ኣረኣእያና ግን ይርሕቕ። ሽዑ ‘ንመንፈስና ዝኾነ ሓበሬታ ኣየድልየናን እዩ’ ኢልና ንሓስብ እሞ ብኸንቱ ንነብር። እዚ እቲ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ተወሊዱሉ ዘሎ ዓቢ ምጥባር እዩ።

ህይወት ወዲ ሰብ ግን፡ ንሱ ናጻ ክኸውን ከም ዘይክእል ብንጹር ተረጋግጽ እያ። ኣብቲ ‘መእተዊ’ ኩሉ ግዜ ጽግዕተኛ እዩ። ኣብቲ ‘መውጽኢ’ ግን ወዲ ሰብ ናጻ እዩ። በቲ ዝተቐበልክዎ ፍቕሪ እንታይ ከም ዝገብር፡ ምሉእ ብምሉእ ኣብ ኢደይ እዩ ዘሎ። ካብ ፍቕሪ ተበጊሰ ግን ፈጺመ ጌጋ ክገብር ኣይክእልን እየ። ምስ ጸገብኩ፡ በቲ ዝረኸብክዎ ሓይሊ እንታይ ከም ዝገብር ናጽነት ኣሎኒ። ብተመሳሳሊ ግን፡ ዝደለኽዎ ነገር ናይ ምብላዕ ‘ናጽነት’ የብለይን። ሓይሊ ክህበኒ ዘይክእል ነገር እንተ በሊዐ፡ ዝኾነ ረብሓ የብሉን። ‘እንታይ’ ክንወስድ ከም ዘለናን ‘ካበይ’ ክንረክብ ከም ዘለናን ምርጫ ናትና ኣይኮነን። እዚ ሕቶታት እዚ ኣብ ውሳነ ወይ ኣብቲ ‘ናጻ ድሌት’ ናይ ሓደ ፍጡር ዝተመርኮሰ ኣይኮነን። ድሌታትና ኩሎም ኣቐዲሞም ዝተወሰኑ እዮም። ናጽነትና ግን፡ ነቶም ድሌታትና ንምምላእ ዝተቐበልናዮም ነገራት ብኸመይ ክንጥቀመሎም ከም ዘለና ምውሳን እዩ።

ካብ ፍቕሪ ተበጊስካ ክንደይ ነገራት ክትገብር ትኽእል፧ ማእለያ ዘይብሉ ብዙሕ። ሓደ ሰብ ካብቲ ብኤሌክትሪክን ብፕሮግራማቱን ጥራይ ተመሪሑ ዝተፈላለየ ውጽኢት ካብ ዝህብ ‘መካኒካዊ ኮምፒተር’ ንላዕሊ ብዙሕ ዕድላት ኣለዎ። ምኽንያቱ ኣብቲ ‘መውጽኢ’ ናጻ ኢና።

እታ ክንረኽባ ዘሎና ኣዝያ ኣገዳሲት ኣፍልጦ፡ ነቲ ‘ኣነ መን እየ፧’ ዝብል ሕቶ እትህቦ መልሲ እያ። ብዘይ ዝኾነ ምርጫ ወይ ተሓታትነት፡ ካብ ዝውለድ ጀሚረ ኣብ ስሕተት ተኣሲረ እየ ዘለኹ። ብዘይፍላጥ፡ ክኾኖ ዘይክእል ‘መንነት’ ከም ዘሎኒ ገይረ እኣምን። ለውጢ ንኽመጽእን ካብቲ ሓሶት ንኽንወጽእን፡ መጀመርታ እዛ ‘ጌጋ መንነት’ እዚኣ ክትበርሃልና ኣለዋ።

ኣነ ብወገነይ፡ በዛ እተታልለኒን ህይወተይ እተኽብደለይን ‘ሓሶት’ ምእማን ሰልችዩኒ እዩ። እቲ ናይ ሓቂ ጸገም ብጾተይ (ሰባት) ወይ ከባቢየይ ኣይኮኑን። ብርግጽ ኣብኡ እውን ዘይተመዓራረዩ ኩነታት ይህልዉ ይኾኑ፤ ግናኸ ነቲ ከባቢ ብሓቂ ገለ ክገብረሉ ዝኽእል፡ ኣነ ከም ‘መትረብ’ ክኸውን ከለኹ፡ ንርእሰይ ዝኾነ ነገር ክደሊ ምስ ዘቋርጽን ኣብ ‘ሓቂ’ ክነብር ምስ ዝጅምርን ጥራይ እዩ። ሰላም ኣብ ልቢ ምስ ዝህሉ፡ ግጭት ወይ ዕንወት ኣይመጽእን። ብሕግታት ወይ ብስጉምቲታት ግን እዚ ኩነታት እዚ ፈጺሙ ክርከብ ኣይክእልን። ጸገም ወዲ ሰብ ኣብ ውሽጡ እዩ ዘሎ። እስኪ ሕስብ ኣብሉዎ፡ ነዚ ሕጂ ዘሎ ዝተታለለ ኩነታትና ሒዝና፡ ድሕሪ ክልተ ሰሙን ኣብታ ፍጽምቲ (ዝሓወየት) ዓለም እንተ ንኣቱ፡ እታ ዓለም ከመይ ምመሰለት፧

ኣነ ብውሽጠይ ምስ ዝቕየርን ናብታ ‘ሓቂ’ ከምኡ እውን ናብቲ ‘ሕጊ ተፈጥሮ’ ምስ ዝምለስን፡ ኣብ ዙርያይ ንዘለዉ ሰባት ጽቡቕ ነገር ክገብር እጅምር። እንተ ዘይኮይኑ ግን፡ ነቲ ‘ናተይ ጽቡቕ’ ዝበልክዎ ነገር ንስድራቤተይን ንብጾተይን ንኽቕበልዎ ከገድዶም እየ። ስለዚ፡ እቲ ቐንዲ ነጥቢ፦ መጀመርታ ኣብ ውሽጥና ገለ ነገር ክቕየር ኣለዎ። ድሕሪኡ ጥራይ ኢና ናብ ወጻኢ ወጺእና እንታይ ንሓስብ ከም ዘለናን ቅኑዕ ዝበልናዮን ክንዛረብ እንኽእል። በዚ መገዲ እዚ ድማ ጽቡቕ ጽልዋ ክንፈጥር ንኽእል። ዋላ እኳ እቲ ናትና ጽቡቕ ጽልዋ ብካልኦት ተቐባልነት እንተዘይረኸበ፡ ንሕና ግን ዕላማ ፍጥረትና ፈጺምና ኣለና ማለት እዩ።

ከምቲ ዝተገለጸ፡ ክልተ መንነታት ጥራይ እየን ዘለዋ፦ ‘ፈጣሪ’ ወይ ‘ፍጡር’። ፈጣሪ ብባዕሉ ዝነብርን ዕጹው ስርዓት ዘለዎም እዩ። ብተመሳሳሊ፡ ፈጣሪ ናጻ እዩ፤ ንፍጥረቱ ድማ ምንጪ እዩ። ኣነ ንፈጣሪ ከም ሓደ ‘ዑደት’ ጌረ ክምስሎ እፈቱ። ነፍሲ ወከፍ ፍጡር — ወዲ ሰብ እውን ሓዊሱ — ‘ምሃብ ምእንቲ ክትክእል ምቕባል’ ኣብ ትሕቲ ዝብል ሕጊ ዝግዛእ እዩ። ስለዚ ፍጡር ማለት ‘መትረብ’ እዩ፤ ንሱ ኸፋት ስርዓት ኮይኑ ኣብ ምርኮሳ ዝተመስረተ እዩ። ካብዞም ክልተ መን ቀዲሙ፧ ብንጹር፡ ፈጣሪ ጥራይ እዩ ‘መበገሲ ጠንቂ’ ክኸውን ዝኽእል፤ ፍጡር ድማ እቲ ‘ሳዕቤን’ ጥራይ እዩ።

እቲ ‘ፍቕሪ’ ዝብል ቃል፡ ንኹሎም መንፈሳዊ ድሌታትና ከም ጥቕልል ዝበለ ስም ጌርና ደጋጊምና ተጠቒምናሉ ኢና። ፍቕሪ ብኸመይ ክግለጽ ይኽእል፧ ፍቕሪ እቲ ወዲ ሰብ ብትኽክል ንኽዓይይ (ንኽሰርሕ) ቅድሚ ኹሉ ዘድልዮ መጋበርያ እዩ። ፍቕሪ ብባህሪኡ ‘ውልቃዊ’ እዩ፤ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ድማ ብዛዕባ ፍቕሪ ዝህቦ መልሲ ይፈላለ ይኸውን። ግናኸ ‘ፍቕሪ የድልየካ ድዩ፧’ ንዝብል ሕቶ ኩሉ ሰብ ‘እወ’ ኢሉ እዩ ዝምልስ። ፍቕሪ ንምድላይ ወይ ንኽንፍቀር ምርጫ ኣሎና ድዩ፧ የብልናን። መንፈስና ብዘይ ፍቕሪ ክሰርሕ ኣይክእልን እዩ። ናጽነት፡ ፍትሒ፡ ስኒት፡ ኣፍልጦ ምርካብ፡ ውሕስነትን ካልኦት ብዙሓትን መንፈሳዊ ድሌታት ኣብ ትሕቲ ‘ፍቕሪ’ ዝጥቕለሉ እዮም። እዚኦም ኩሎም ዘይቅየሩ ድሌታትና እዮም። ወዲ ሰብ ከምኡ ኮይኑ እዩ ተፈጢሩ።

ኣነ ንርእሰይ ‘ስኒት’ ኣዝዩ ስለ ዘድልየኒ፡ ንኹሉ ሰብ ከሐጉስ እጽዕር እየ። ኩሉ ሰብ ንሓድሕዱ ‘ፍቕሪ’ ዘርእየሉ ሃዋህው ባህ ይብለኒ። ግናኸ እቲ ስኒት ምስ ዝጠፍእ እንታይ እዩ ዝኸውን፧ ወለደይ ወዲ 8 ዓመት ከለኹ ተፋቲሖም። ድሕሪ ሓደ ሰሙን ብ‘ሄፓታይቲስ ቢ’ — ማለት ናይ ቫይረስ ረኽሲ ጸላም ከብዲ — ተታሓዝኩ። እቲ መበገሲ ጠንቂ እንታይ ከም ዝነበረ ክትግምቱ ትኽእሉዶ፧ ምፍልላይ ወለዲ ኣብቶም ደቆም ጉድኣት ከም ዘስዕብ ዝጠራጠር የለን። ግናኸ ብኸመይ እዩ ቫይረስ ናብ ጸላም ከብዲ ዝኣቱ፧ ኣብ መንፈሳዊ ደረጃ ጸገም ክህሉ ከሎ፡ ስለምንታይ እዩ ኣካላዊ ለውጢ ዝመጽእ፧ እቲ ምኽንያቱ እቲ ቆልዓ ኣብ ፍቕሪ ወለዱ ‘ጽግዕተኛ’ ስለ ዝኾነ እዩ።

ሽዑ ሕማም ባዕለይ ድየ መሪጸዮ፧ ንስድራቤተይ ክመርጽ ወይ ክነጽግ ኣይክእልን ነይረ። ወዲ 8 ዓመት ከለኹ ድሮ ብዛዕባ ናይ መጻኢ ስድራቤተይ እሓስብን ክምርዖ እሓልምን ነይረ። ኣቓልቦይ ኩሉ ግዜ ናብ ኣዋልድ ነበረ፤ ካብኣተን ድማ ‘ስኒትን’ ‘ፍቕርን’ እደሊ ነይረ። ብርግጽ ድማ ብኣጋኡ ተመርዓኹ፡ ምኽንያቱ ነቲ ‘ስኒት’ ክረክብ ነይሩኒ። ነፍሲ ወከፍ ወዲ ተባዕታይ ብዛዕባ እታ ዝምነያ ሰበይቲ ናቱ ኣረኣእያ ኣለዎ፤ ግናኸ ኩሉ ግዜ እቲ ዝተመነዮ ነገር ልክዕ ከምቲ ዝሓሰቦ ኣይመጽእን እዩ።

ስኒት፡ ፍትሕን ካልኦትን ከም ዘድልዩና ምፍላጥ ‘ምርጫ’ ኣይኮነን። እዚ ኣብ መንፈስና ዝተቐርጸ እዩ። ነዞም ድሌታት እዚኦም እንተ ዘይመሊእናዮም፡ ሕጉሳት ኣይንኸውንን፡ ንሓምም ድማ። ኣነ ብመሰረት ኣሰራርሓ ኣካል ሓደ ትርጉም ፍቕሪ ረኺበ ኣለኹ። ‘ሕጽረት ፍቕሪ’ ምስ ዝህሉ ኣካል ይሓምም። ፍቕሪ ኣብ ኣካል እንታይ እያ እትገብር፧ እታ ኣነ ዝገለጽክዋ ዓይነት ፍቕሪ፡ ኣካል ከይሓምም እያ እትገብር። መንፈስ ነዛ ፍቕሪ እዚኣ ወሲዱ ምስ ዝጥቀመላ፡ ብመንገዲ ዋሕዚ ኤሌክትሪክ ሓንጎል፡ እቲ ኣካል ብትኽክል ከም ዝዓይይ ትገብሮ። ምኽንያቱ እቲ ፍቕሪ ናይ ምርካብ ‘ድሌት’ ጥራይ ዘይኮነስ፡ እቲ መንፈስ — ልክዕ ከምቲ ፒያኖ ዝሃርም ሰብ — ነቶም ናይ ኣካል ቁልፍታት ብኤሌክትሪክ ተጠቒሙ ብትኽክል ንኽመርሖም ዝገብሮ ‘ጽልዋ’ እውን ዝተወሰነ እዩ። ወዲ ሰብ እንታይ ከም ዘድልዮ ክመርጽ ኣይክእልን እዩ። እቲ ምርጫ ዘሎ ኣብቲ ‘ነቲ ኣቐዲሙ ዝወሰዶ ነገር ብኸመይ ይጥቀመሉ’ ኣብ ዝብል ውሳነ ጥራይ እዩ።

እሞ ፍቕሪ እንታይ እያ፧ እቲ ኣነ ዝሃብክዎ ትርጉም ንኽልተ ዓበይቲ ነገራት የተሓሕዝ፦ ‘ተገዳስነት’ ከምኡ እውን ‘ናጽነት’። ክልቲኦም ወሰን የብሎምን። ፍቕሪ በዚ መልክዕ እዚ ምስ እንጥቀመላ፡ ዝኾነ ሰብ ክጐድኣና ዘይክእል ናጻ ፍጡራት ንኸውን። ፍቕሪ ናይ ኩሉ ጸገማት ወዲ ሰብ መፍትሒ እያ። ፍቕሪ ማለት ነቲ ካልእ ሰብ ዘሎካ ‘ዝለዓለ ተገዳስነት’ እዩ። ስለምንታይ ደኣ ተገዳስነት ንፍቕሪ ኣገዳሲ ኮይኑ፧

ፍቕሪ ነቲ ካልእ ሰብ ዝለዓለ ተገዳስነት ክህልዋ ኣለዎ። ናይ ሰብ ፍቕሪ እውን ብዛዕባ እቲ ካልእ ሰብ ዓቢ ተገዳስነት ከርኢ ይኽእል እዩ። ግናኸ እዚ ‘ኣብቲ ካልእ ሰብ’ ዘሎ ተገዳስነት እምበር፡ ‘ንረብሓ እቲ ካልእ ሰብ’ ዝግበር ተገዳስነት ኣይኮነን። ነፍሲ ወከፍ ኣደ ንውላዳ ተፍቅር እያ። ግናኸ ካብ ውላዳ ገለ ነገር ትደሊ ድያ ወይስ ምንም ኣይትደልን፧ ኣዴታት ምስ ደቀን ስለ ዝተኣሳሰራ (ስለ ዝጠብቃ) ህይወተን እኳ ኣሕሊፈን ክህባ ከም ዝኽእላ ንፈልጥ ኢና። ግናኸ እቶም ደቀን እቲ ንሳተን ዝጽበያኦ ነገር ምስ ዘይገብሩ፡ መብዛሕትኡ ግዜ ኣዴታት ጣልቃ ይኣትዋ እየን። መብዛሕትኦም ሕሙማተይ ‘ኣብ ልዕሌና ዓብላሊት ዝኾነት ኣደ ነይራትና’ ይብሉኒ። ኣዴታት ንደቀን ከገድዳን ብመልክዕ ‘ኮንዲሽኒንግ’ ክቐርጽኦምን ዓቕሚ ኣለወን። ግናኸ ዝኾነ ሰብ ብካልእ ክቕረጽ ወይ ክግደድ ኣይፈቱን እዩ።

ወዲ ሰብ ካብቲ ናቱ ተበግሶ ኣብ ልዕሊ ካልእ ሰብ ዓቢ ተገዳስነት ክህልዎ ይኽእል እዩ፤ ምኽንያቱ ነቲ ሰብ ንናቱ ‘ፍቕሪ’ (ድሌት) ስለ ዝደልዮ። በዚ ምኽንያት ድማ ነቲ ካልእ ሰብ ክለቆ (ከሕድጎ) ኣይክእልን። ፍቕሪ ናይ ሓቂ ፍቕሪ ክትበሃል እትኽእል ግን፡ እቲ ተገዳስነት ‘ንረብሓ እቲ ካልእ ሰብ’ ምስ ዝኸውን ጥራይ እዩ እምበር፡ ‘ኣብቲ ካልእ ሰብ’ - ንጥቕሚ ርእስኻ ምስ ዝኸውን ኣይኮነን። እዚ ድማ ዝከኣል፡ እታ ፍቕሪ ነቲ ካልእ ሰብ 100% ናጽነት ክትህቦን 100% ከተኽብሮን ከላ ጥራይ እዩ።

ምስ ከምዚ ዓይነት ፍቕሪ ዘዘውትር ሰብ ብሓባር ምንባር ከመይ ምኾነ፧ ህይወቱ ንዓይ ኣሕሊፉ ክህብ ድልው ዝኾነ፡ ግናኸ ዝደለኽዎ ክገብር ምሉእ ናጽነት ዝህበኒ ሰብ፧ እዚ ፍጹም ዝኾነ ርክብ ምኾነ ነይሩ። እንታይ ይመስለኩም፡ ኣየናይ እዩ ዝኸብድ፦ ንሓደ ሰብ ዝለዓለ ተገዳስነት ምርኣይ ድዩ ወይስ ምሉእ ናጽነት ምሃብ፧ ናይ ሰብ ፍቕሪ ንሰባት ክተገድድን ክትቀርጽን ምስ ዘይትኽእል፡ ሸለል ክትብልን ብደገ ክትርሕቕን ትፍትን። ብውሽጢ ግን ነቲ ካልእ ሰብ ናይ ምቁጽጻር ባህጊ መብዛሕትኡ ግዜ ይቕጽል እዩ። እታ ናይ ሓቂ ፍቕሪ ግን ንጽቡቕ ነገር እውን እንተኾነ ዝኾነ ‘ምግዳድ’ ኣይትፈልጥን እያ።

ሰባት ንምንታይ እዮም ንኻልኦት ሰባት ‘ንጽቡቕኩም እዩ’ እናበሉ ክገድድዎም ዝጽዕሩ፧ ብሓቂዶ ብዛዕባ ድሕንነት ወይ ረብሓ እቲ ካልእ ሰብ ተገዲሶም እዮም፡ ወይስ ንናቶም ዕላማን ምክልኻልን ክብሉ እዮም፧ ብዙሕ ግዜ ሓደ ትእዛዝ ወይ ሕጊ፡ ‘ንሓባራዊ ረብሓ’ ወይ ‘ንብጻይካ ካብ ዘሎካ ፍቕሪ’ ተባሂሉ ይንገረሉ። ግናኸ ትርጉም ፍቕሪ ከም ዘርእየና፦ ዝኾነ ዓይነት ምግዳድን ግፍዕን ዝጥቀም ሰብ ካብ ‘ሓቂ’ ወጻኢ እዩ ዘሎ። ናይ ሓቂ ፍቕሪ ንዝኾነ ዓይነት ጠባይ መተባብዒ ወይ ‘ኮንዲሽኒንግ’ ኣይትጥቀምን እያ። ኮንዲሽኒንግ (ምቕራጽ) ማለት ‘ምጥባር’/ምትላል እዩ።

ኣብቶም ሕሙማተይ ብቐጻሊ ከም ዘስተውዓልኩዎ፡ ኩሉ ጸገማቶምን ሕማማቶምን ካብቲ ንሰባት ‘ናጽነት ምሃብ’ ብዘይምኽኣሎም ዝመጸ እዩ። ዝኾነ ኮይኑ፡ መብዛሕትኦም ሰባት ነገራት ከምቲ ንሳቶም ዝደለይዎ ምስ ዘይኸይድ፡ ናጽነት ክህቡ ኣይክእሉን እዮም።

እነሆ ሕጂ ንኣስታት 40 ዓመታት ተመርዕየ ኣለኹ፤ ገና ድማ ንሰበይተይ ምሉእ ናጽነታ ንኽህባ እለማመድ ኣለኹ። ንኻልኦት ሰባት ምሉእ ናጽነት እንተ ሂበዮም፡ ኣነ ባዕለይ ክንደይ ዝኣክል ናጽነት ይህልወኒ፧ ምሉእ ናጽነት ይህልወኒ። ናጽነት ምስ ዝኸልእ፡ ንኣብነት ድማ ኣብ ልዕሊ ካልኦት ክውስን ምስ ዝፍትን፡ እሓምም፡ ቃንዛ ድማ ይስምዓኒ።

ፍቕሪ ብትኽክለኛ መገዲ ምስ እነዘውትራ፡ ንዓና ንባዕልና ምሉእ ብምሉእ ናጻ ትገብረና እያ። ናጽነት ምስ እትህብ ጥራይ ኢኻ ናጽነት እትረክብ። ናጽነት ክትህብ እንተ ዘይክኢልካ፡ ንስኻ ባዕልኻ ናጽነት የብልካን። ምኽንያቱ፡ ነቲ ናጽነትን ፍቕርን ዝኸላእካዮ ሰብ ተጸጋዒኡ (ባሪኡ) ትኸውን ኣለኻ። ስለዚ፡ ነቶም ሰባት ብትኽክለኛ መገዲ ምስ ዘፍቅሮም፡ ኩሉ ግዜ ካባታቶም ናጻ ክኸውን እየ። እቲ ቅድመ-ኩነት እዚ እዩ። ብናይ ሰብ ፍቕሪ ተመሪሕካ፡ እቲ ካልእ ሰብ ገለ ጌጋ ነገር ክገብር ከሎ፡ ንኣብነት ገንዘብ ከባኽን ከሎ፡ ስቕ ኢልካ ክትሓልፎ ትኽእልዶ፧ እታ ፍቕሪ ናይ ሓቂ ፍቕሪ ምዃና እትፍተነሉ ነጥቢ ኣብቲ ‘ናጽነት ምሃብ’ ዝብል ሕቶ እዩ።

ናጽነት ኣብ ዘይብሉ ቦታ፡ ኣብቲ ካልእ ሰብ ዝተመርኮሰ ጽግዕተኛነት ኣሎ፤ ምኽንያቱ ካብቲ ሰብ ገለ ነገር እደሊ ከም ዘለኹ ግሁድ እዩ። ሓደ ሰብ ንኻልእ ሰብ ዝለዓለ ተገዳስነት እናርኣየ፡ ብተመሳሳሊ ድማ ምሉእ ናጽነት ዝህብ እንተ ኾይኑ፡ እዚ ዘረጋግጾ ነገር፦ እቲ ከምዚ ዓይነት ፍቕሪ ዘፍርይን ዝህብን ሰብ ካብቲ ካልእ ሰብ ‘ናጻ’ ክኸውን ከም ዘለዎ እዩ። ብሓቂ ናጻ ዝኾነ ግን ሓደ ጥራይ እዩ፦ ንሱ ድማ ኣምላኽ፡ እቲ ፈጣሪ እዩ።

ኣምላኽ ጥራይ ናጻ ስለ ዝኾነ፡ ፍቕሩ ንነፍሲ ወከፍ ፍጡር ብዘይ ገደብ ክህብ ይኽእል እዩ። ነፍሲ ወከፍ ሰብ ነዛ ፍቕሪ እዚኣ መጀመርታ ብምቕባል፡ ድሕሪኡ ድማ ንኻልኦት ብምሕላፍ ክጥቀመላ ይኽእል። ወዲ ሰብ ነታ ፍቕሪ ናበይ ከም ዝህባ ናጽነት እኳ እንተ ሃለዎ፡ ነታ ፍቕሪ ምጥቃም ግን ንህይወቱ ቅድመ ኩነት እዩ።

ንስኻ ብፍቓድካ ዲኻ ትበልዕ ወይስ ትግደድ፧ ኣነ ባዕለይ ምብላዕ እፈቱ እየ፤ መብዛሕትኦም ሰባት እውን ከምኡ ከም ዝኾኑ እግምት። ብልሙድ ‘ኣየ ዘሕዝን፡ እንደገና ክበልዕ ተገዲደ’ ኢሉ ዝሓስብ የለን። ፍቕሪ እውን ከምኡ እዩ፤ ከም ፍጡር መጠን ብደስታ ክቕበሎን ኣብ ግብሪ ከውዕሎን ዝግበኣኒ ነገር እዩ። ፍቕሪ እቲ ንምሉእ ህይወተይ ሓይሊ ዝህበኒ መሰረታዊ ባእታ እዩ። ከምዚ ዓይነት ፍቕሪ ድማ ኣብ ሓንቲ ቦታ ጥራይ እየ ክረኽቦ ዝኽእል — ንሳ ድማ ኣብ ኣምላኽ፡ እቲ ፈጣሪ እያ።

ብዛዕባ ኣምላኽ ዘሎና ኣረኣእያ ዝኾነ ይኹን፦ ሓደ ኣምላኽ ጥራይ — ሓደ ምንጪ ፍቕሪ ጥራይ — እዩ ክህሉ ዝኽእል። ካብ ሓደ ምንጪ ንላዕሊ እንተ ዝነብር ነይሩ፡ እቲ መሰረታዊ ሕጊ ናይዚ ፍጥረት ተግባር ኣይምሃለዎን። ኣምላኽ ሓደ ጥራይ እዩ፤ ንሱ መንፈስ ስለ ዝኾነ ድማ፡ ብግድን ‘ኣካል’ እዩ።